Geschiedenis
Het dorp dat weigerde te verdwijnen
Het woeste water van de Waal nam het dorp mee. Een aannemer kocht de kerk om haar te slopen. In de oorlog werd ze een schuilplaats voor driehonderd mensen. Ze staat er nog steeds.
- 13e eeuw
Een houten kapel
Eerst stond hier een houten kapel, gewijd aan de heilige Dionysius. Hoe die verering hier terechtkwam, weet niemand.
- 1350
De kerk verrijst
Rond 1350 verrees de huidige kerk. In 1420 kreeg de toren zijn spits.
- 15e eeuw
Bloei en verval
Persingen groeide uit tot een heerlijkheid met een eigen kasteel en bestuurlijke zelfstandigheid. De bloeiperiode viel na sluiting van de ringdijk rond de Ooijpolder. Maar op enig moment kreeg de rivier de overhand. De Waal overstroomde de polder keer op keer en nam telkens een stuk van het dorp mee. In 1809 spoelden de laatste resten van het kasteel weg.
- 1551
Zonder functie
Na de reformatie verloor de kerk haar functie. Van 1555 tot 1746 woonden er mensen in het gebouw. Een protestantse commissie gaf in 1744 opdracht de kerk weer geschikt te maken voor de eredienst.
- 1899
Bijna gesloopt
Aannemer Herman Braam kocht de kerk om haar af te breken. De stenen van de kosterij waren al onderweg naar Dordrecht. Toen kwam er verzet uit de omgeving. De burgemeester van Ubbergen, J. Dommer van Poldersveldt, kocht de kerk in 1907 alsnog aan voor de gemeente, voor 500 gulden. Aan de zuidzijde van de toren zit nog altijd de gedenksteen.
- 1926
Gered is niet in orde
Het verval hield aan. Eenzaam rees de kerk op uit de ondergelopen polder, waar het vee beschutting had gevonden. Meer leek er niet meer te veranderen.
- 1944
Toevluchtsoord
Toen sanatorium Kalorama in Beek ontruimd moest worden, kwamen 106 tbc-patiënten, artsen en religieuzen naar dit kerkje, dat toen alleen nog als opslag in gebruik was. Tegelijk zochten bijna driehonderd vluchtelingen er onderdak. Op de zandweg ernaartoe vielen granaten en kwamen drie mensen om. Die eerste zaterdagochtend werd er voor het eerst in tweehonderd jaar weer een mis opgedragen, terwijl ziekenbroeders buiten onder granaatvuur koeien molken om driehonderd monden te voeden.
- 1996
Restauratie
Vrijwilligers restaureerden het kerkje volledig. Er kwam een nieuwe vloer met vloerverwarming, en op de oude fundamenten verrees opnieuw een kosterij. Tijdens het werk kwam een vloer uit ongeveer 1300 tevoorschijn, met aardewerk, een koperen duit uit 1758 en een musketkogeltang. Verder onderzoek bleef uit. De vloer ligt er zwevend bij, klaar voor wie het ooit wel wil uitzoeken.
- Vandaag
In gebruik
Kerk en toren zijn rijksmonument. Het Lindsenorgel uit 1861 is gemeentelijk beschermd. Sinds 1978 is het kerkje vooral expositieruimte, en het wordt daarnaast gebruikt voor bruiloften, concerten en bijeenkomsten.
De muren spreken
In het metselwerk zitten tekens van vóór 1570. Ruitvormige ing-runen, motieven die ook in Romeinse bouwwerken voorkomen, en een gezicht dat je pas ziet als iemand het aanwijst. Er is nooit archeologisch onderzoek gedaan. Wat de tekens betekenen, weet niemand.
